Ένα ερώτημα που απασχολεί από παλαιά τους εκτροφείς των ωδικών πτηνών είναι γιατί ο άνθρωπος ενασχολείται- πειραματίζεται με τον υβριδισμό.

Γιατί δηλαδή παράγει υβρίδια , γιατί για παράδειγμα ζευγάρωσε το άλογο με το γαϊδούρι και πια ηταν τα αποτελέσματα που έλαβε από αυτήν την διασταύρωση. Μήπως χρειάζονταν να παράγει ένα δυνατότερο ίππο το μουλάρι.

Ο άνθρωπος από τα αρχαία χρόνια έψαχνε, ερευνούσε και ήθελε να ανακαλύπτει συνεχώς καινούργια πράγματα-είδη. Οι εκτροφείς των οικόσιτων πτηνών συντροφιάς λοιπόν δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Το απρόβλεπτο και αναπάντεχο αυτού του είδους εκτροφής είναι αυτό που μας κεντρίζει το ενδιαφέρον σε αυτού του είδους τις διασταυρώσεις, των διαφορετικών ειδών μεταξύ τους.

Σαν σκοπό σε αυτό το είδος εκτροφής έχουμε να παράγουμε όμορφα και καλήκελαιδα υβρίδια-μούλους(mule). Σημαντικό είναι επίσης να ανακαλύψουμε αν υπάρχουν βιώσιμα και γόνιμα υβρίδια και στις επόμενες θυγατρικές γενεές. Φυσικά μεγάλο ρόλο παίζει η περιέργεια μας, πως θα είναι θα μοιάζουν εξωτερικά τα παραγόμενα υβρίδια , τι χρώματα και τι εμφάνιση θα έχουν.

Όμως μια γενική αρχή ειδικά προς αρχάριους είναι ότι όλα τα πτηνά δεν μπορεί να διασταυρωθούν μεταξύ τους, με πια στάνταρ θα επιλέξουμε πτηνά για υβριδισμό όμως, δείτε παρακάτω μερικές παραμέτρους:

1. Σε ποιο είδος ανήκει το κάθε πτηνό

2. Το μέγεθος που έχει το κάθε πτηνό, πρέπει να έχουν σχετικά το ίδιο μέγεθος

3. Το ημισφαίριο που ανήκει το κάθε πτηνό

4. Ο βιότοπος που ζουν

5. Η κοινωνική συμπεριφορά του κάθε είδους

6. Η διατροφή τους

7. Οι συνήθεις τους

8. Το τραγούδι τους

9. Το γένος και η οικογένεια που ανήκει το κάθε πτηνό

Είναι λοιπόν ανέφικτο για παράδειγμα να διασταυρώσουμε μια καρδερίνα (carduelis) με ένα κότσυφα (black lark). Είναι πτηνά που ζουν σε διαφορετικό βιότοπο και έχουν εντελώς διαφορετική διατροφή και συνήθειες. Όποτε όσο και εάν προσπαθήσουμε στην ελεγχόμενη εκτροφή να τα διασταυρώσουμε δεν θα έχουμε επιτυχή αναπαραγωγικά αποτελέσματα. Άλλο παράδειγμα είναι τα λούβαρα (siskin) με τα τσιχλόνια που ζουν σχεδόν στον ίδιο βιότοπο και σιτίζονται από κοινά είδη σπόρων. Είναι όμως πτηνά που ανήκουν σε διαφορετικά γένη και ασύμβατες οικογένειες μεταξύ τους.

Έτσι λοιπόν δεν μπορούμε να παράγουν υβρίδια μετά από μια πιθανή διασταύρωση μεταξύ τους. Όμως έχουμε παραδείγματα που ένα ευρωπαϊκό είδος μπορεί να μας δώσει απογόνους διασταυρώνοντας το με πτηνό από άλλη ήπειρο. Η καρδερίνα για παράδειγμα μπορεί να μας δώσει απογόνους ένα την διασταυρώσουμε με τον ασιατικό φλώρο η με τον ευρασιατικό πύρουλα-Bullfinch. Τα πτηνά αυτά εάν και ανήκουν σε πολύ διαφορετικά οικοσυστήματα -βιότοπο και εντελώς διαφορετικές κλιματολογικές και γεωγραφικές συνθήκες, ανήκουν σε υποείδη τα οποία είναι μέσα στην ίδια οικογένεια, αυτή της καρδερίνας fringillidae-carduelidae.

Παρότι οι γονείς από αυτές τις διασταυρώσεις ανήκουν στην ίδια οικογένεια τα ποσοστά γονιμότητας των υβριδίων είναι πολύ μικρά(μεγάλο ποσοστό στειρότητα) ειδικά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους.

Όμως οι εκτροφείς μέσα από τις πειραματικές τους διασταυρώσεις τους, έχουν δώσει τροφή στους επιστημονικούς κύκλους για να διερευνήσουν κατά πόσο είναι πιθανό να έχουμε γόνιμους και μη απογόνους σε διασταυρώσεις μεταξύ πτηνών που ανήκουν στο ίδιο γένος αλλά και ακομα και σε πτηνά που ανήκουν σε διαφορετικό γένος και οικογένεια. Έτσι σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες πανεπιστημιακά τμήματα κτηνιατρικών ερευνών, που συνεργάζονται και επιδοτούν εκτροφικές μονάδες για τις εργασίες τους. Ώστε να ανακαλύψουμε όλοι μας κατά πόσο συγγενικά είναι τα είδη των πτηνών μέσα στην ποικιλία των fringlillidae και κατά πόσο μπορούμε να παράγουμε γόνιμα υβρίδια.

Ο άνθρωπος αρχικά ξεκίνησε την ενασχόληση του με τα πτηνά , διατηρώντας άγρια ωδικά πτηνά-finches. Μετά από πολλούς αιώνες έφτασε στον ευρωπαϊκό χώρο από τις κανάριες νήσους ο πρόγονος (serinus serinus)του σημερινού καναρινιού(serinus canaria).

Από εκείνη την εποχή λοιπόν άρχισε ο υβριδισμός ο πειραματισμός, η επιλεκτική εκτροφή πάνω σε είδη και υποείδη. Έτσι ώστε σήμερα να έχει συλλέξει η επιστήμη πολύτιμα στοιχεία πληροφορίες για όλες τις οικογένειες των πτηνών.

Σε μερικές χώρες όπως στην Γερμανία υπάρχει ειδική νομοθετική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι εκτροφείς πρέπει να κρατούν εκτροφικά βιβλία με τα στοιχεία των γονέων που διασταυρώνουν, των αποτελεσμάτων και τις γενικές παρατηρήσεις για τα παραγόμενα υβρίδια τους. Όπως η ανάπτυξη τους, το χρώμα τους, η βιωσιμότητας τους και η αναπαραγωγική τους δυνατότητα.

Φυσικά αυτού του είδους εκτροφή απαιτεί σπατάλη ενός πολύ μεγάλου χρονικού διαστήματος από μέρους των εκτροφέων, ειδικές γνώσεις και ένας αρκετά μεγάλος διαθέσιμος χώρος. Στα αρνητικά πρέπει να συνυπολογίσουμε την απογοήτευση από τις πολλές αναπαραγωγικές αποτυχίες.

Θα πρέπει τα υβρίδια που θα παράγουμε να συνεχίσουμε την διασταύρωση τους , ζευγαρώνοντας τα μεταξύ τους αλλά και με πτηνά και από τα δυο είδη που προήλθαν. Φυσικά όπως προανέφερα αυτό απαιτεί να σπαταλήσουμε αρκετά χρόνια(αναπαραγωγικές περιόδους-σεζόν) και να δεχθούμε ότι θα έχουμε πάρα πολλές απογοητεύσεις. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι που κάνουν αυτό το εγχείρημα ακομα πιο δύσκολο, συνήθως απαιτούνται μεγάλες κλούβες για την αναπαραγωγή αυτών των ειδών. Σίγουρα θα έχουμε πολλές γέννες με άσπορα (μη γόνιμα αυγά).

Σίγουρα όμως το αναπάντεχο και η δημιουργία του κάτι τελείως καινούργιου είναι αυτό που παρακινεί όλους τους εκτροφείς που ασχολούνται με αυτό το δύσκολο πείραμα.. Συχνά έχει καταγραφεί ότι πολλά υβρίδια είναι γόνιμα από μετά από το 2 και 3 έτος ζωής τους. Επομένως όποιος θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το τμήμα της ορνιθοφιλίας θα πρέπει να βάλει μακροπρόθεσμους στόχους τουλάχιστον με ένα πρόγραμμα πενταετίας. Φυσικά το δέλεαρ είναι πολύ μεγάλο και αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον αρκετών έμπειρων εκτροφέων, είναι η δημιουργία κάποιου καινούργιου είδους. Π.χ πριν λίγο καιρό στην Ιταλία ένα εκτροφέας παρουσίασε ένα καινούργιο καναρίνι χρώματος το οποίο πήρε μέσο γονίμων υβριδίων, την καινούργια χρωματική απόκλιση του ονόμασε . Άρα τα νέα χρώματα η σχέδια που μπορεί να παρουσιαστούν είναι ένα σημαντικό δέλεαρ για να υπάρχει μια συνεχή, σταθερή προσπάθεια στον υβριδισμό.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο σπίνος της Βενεζουέλας(red siskins) μέσο του οποίου περάσαμε τον κόκκινο χρωματισμό στα καναρίνια. Φυσικά οι πρώτοι εκτροφείς που αναλώθηκαν σε αυτό το εγχείρημα είχαν πάρει πολύ μεγάλες απογοητεύσεις, διοτι τα ποσοστά γονιμότητας ηταν πάρα πολύ μικρά στα παραγόμενα υβρίδια. Τα γόνιμα αρσενικά που παίρνουμε από την δεύτερη θυγατρική γενεά f2 είναι πάρα πολύ λίγα, ενώ θηλυκά γόνιμα υβρίδια πήραν στην τρίτη θυγατρική γενεά F3.

Από τότε πολλοί εκτροφείς ανά τον κόσμο έχουν επιδοθεί σε ένα κυνήγι πειραμάτων μεταξύ διαφορετικών ειδών πτηνών καθώς και στην διασταύρωση τους με θηλυκά καναρίνια όπως:Διάφορα υποείδη της οικογένειας του σκαρθιού serinus pusillus, red fronted serinus, serinus με καναρίνια, διάφορα υποείδη καρδερίνας American goldfinches, European goldfinch κ.α με διάφορα λούβαρα(European siskins) και σπίνους(chaffinch), πτηνά από την νότια Αμερική όπως το μαύρο λούβαρο black siskin , το black headed siskin , το Hooded siskin , το spinus psaltria , το spinus atratus , το spinus tristis, lesser goldfinches με καναρίνια η άγρια ωδικά πτηνά και πολλές άλλες πιθανές διασταυρώσεις.

Στις περισσότερες φορές οι εκτροφείς έλαβαν μη γόνιμα υβρίδια η δεν πήραν τα αναμενόμενα χρωματικά η μορφολογικά αποτελέσματα . Τα εκτροφικά ραντάρ έχουν εντοπίσει μονάχα μια περίπτωση που κάποιος έχει λάβει επιτυχημένα αποτελέσματα από την διασταύρωση καναρινιού με μαύρο λούβαρο(canary X black siskin).

Φυσικά τα επιτυχημένα αποτελέσματα τα έλαβε ο εκτροφέας έπειτα από πολλά χρόνια. Χρειάσθηκε όμως να αφιερώσει πολύ χώρο και χρόνο καθώς και πάρα πολλά ζευγάρια αυτού του είδους για να φτάσει σε θετικά αποτελέσματα. Διοτι θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στην αναπαραγωγή μεταξύ άγριων πτηνών (finches) υπάρχουν πάντα μεγάλα ποσοστά αποτυχία. Οι εκτροφείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι πουλιά που αιχμαλωτίσθηκαν από την φύση είτε δεν θα εγκλιματισθούν στο περιβάλλον της αιχμαλωσίας δεν θα επιβιώσουν δηλαδή, είτε εάν τελικά επιβιώσουν δεν θα καταφέρουν να φτάσουν σε αναπαραγωγή.

Φυσικά στα υβρίδια πρέπει να γνωρίζουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους είναι μη γόνιμα. Αυτά λοιπόν τα πτηνά επίσημα δεν ανήκουν σε κανένα είδος, σε καμία οικογένεια, διαθέτουν όμως πολύ όμορφους χρωματισμούς, σπάνια σχέδια, και πολύ όμορφο φωνητικό ταμπεραμέντο π.χ τα καρδερινοκάναρα-mule (carduelis X canaries). Σήμερα όμως ερευνητικές ομάδες πανεπιστήμιων έχουν διοργανώσει πειραματικές και ερευνητικές ομάδες που εκτελούν τέτοιου είδους διασταυρώσεις η εποπτεύον, συνεργάζονται με εκτροφείς. Πολύ συχνά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιδοτούν εκτροφικές μονάδες στηρίζοντας της υλικοτεχνικά. Έτσι λοιπόν τα εκτροφικά βιβλία είναι απαραίτητα να κρατιούνται με ιδιαίτερη σχολαστικότητα από τους εκτροφείς, ώστε να καταγράφονται συμπεριφορές , συνήθειες σπάνιων μεταλλάξεων οι πρωτοπαρουσιαζόμενων υβριδίων.

Πρέπει να κατανοήσει ο κάθε νέος επίδοξος εκτροφέας υβριδίων ότι το κάθε παραγόμενο υβρίδιο είναι διαφορετικό ακομα και από ίδια τα αδέρφια τους για αυτό και δεν υπάρχει μια βάση-στάνταρ βαθμολόγησης από την παγκόσμια ομοσπονδία C.O.M.

Από κάθε φωλιά αυτού του είδους πτηνών περιμένω να πάρω τελείως διαφορετικά μορφολογικά και χρωματικά αποτελέσματα. Για παράδειγμα φέτος πήρα μέσα από την ίδια φωλιά ζευγαρώνοντας αρσενική καρδερίνα με θηλυκό μαλινουά πολύ διαφορετικά υβρίδια. Ένα από τα πτηνά αυτά δεν παρουσίαζε κανένα λοιποχρωμικό χαρακτηριστικό και άλλα διέθεταν έντονο πορτοκαλί χρωματισμό στην περιοχή της μάσκας τους. Είναι λοιπόν πολύ όμορφο το συναίσθημα αυτό της αγωνίες που έχει ο εκτροφέας μέχρι να δει τα μικρά του να ντύνονται , τι χρωματισμό η τι σχέδια θα φέρουν στο πτέρωμα τους και σε πιο από τα δυο είδη θα μοιάζει το παραγόμενο υβρίδιο μορφολογικά. και χρωματικά.

Το κάθε είδος ζευγαρώνει πιο εύκολα μέσα στο δικό του είδος, το επιχείρημα του υβριδισμού από την φύση του και μόνο φέρει μεγάλο βαθμό δυσκολίας, είναι μια πρόκληση ακομα και για αρκετά έμπειρους εκτροφείς ωδικών πτηνών. Θα πρέπει λοιπόν να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσουμε να φτάσουμε και τα δυο είδη σε κοινή μέγιστη σεξουαλική κορύφωση. Στην φύση το κάθε είδος ζευγαρώνει μόνο ανάμεσα στο είδος του, δείτε λοιπόν μερικές παραμέτρους που πρέπει να λάβει σοβαρά ένας επίδοξος εκτροφέας υβριδίων:

Το χρώμα του φτερώματος των δυο πτηνών Το είδος από το οποίο προέρχονται Η συμπεριφορά του είδους στην αιχμαλωσία Το φωνητικό ρεπερτόριο τους Ο τρόπος της ερωτικής συμπεριφοράς Ο τρόπος κατασκευής και ο χώρος εναπόθεσης των αυγών(φωλιά) Ο χώρος που διαθέτουμε στο ζευγάρι μας κλουβί-κλούβα Τα υλικά που χορηγούμε στα πτηνά για να κατασκευάσουν την φωλιά τους.

Πάλι φυσικά θα πρέπει να καταλάβετε ότι όλα αυτά διαφοροποιούνται κατά είδος και περίπτωση. Πρέπει λοιπόν όλες αυτές οι παράμετροι να εναρμονιστούν πλήρως για να έχουμε μια πλήρη επιτυχημένη αναπαραγωγική περίοδο(επώαση και μεγάλωμα βιώσιμων νεοσσών).

Πολύ καλή λύση ώστε να αποφευχθούν μερικά από τα παραπάνω προβλήματα είναι να συμβιώνουν τα είδη που θέλουμε μέσα σε κλούβες από νεαρή ηλικία. Έτσι λοιπόν τα πτηνά αυτά αν δεν θα έρθουν σε άμεση επαφή ακομα και οπτική η και ακουστική με το δικό τους είδος, συνηθίζοντας το ένα το άλλο μπορούν να έρθουν πιο εύκολα σε σχέση ζευγαριού.

Άλλοι μέθοδος για επιτυχημένα αποτελέσματα ειδικά εάν τα υβρίδια που θέλουμε να παράγουμε προέρχονται και τα δυο από άγρια πτηνά(finches), είναι να τους διαθέτουμε μεγάλα κλουβιά αναπαραγωγής(κλούβες-aviary) διαστάσεων τουλάχιστον 1Χ2, με αυτόν τον τρόπο έχουμε περισσότερες πιθανότητες αλλα ευκολότερα ζευγαρώματα από ότι στα μικρά κλουβιά Επίσης τα πτηνά θα πρέπει να νιώθουν μια σχετική ασφάλεια και απομόνωση από την κοινή θέα των ματιών σας. Έτσι λοιπόν καλό είναι ειδικότερα για τις τα πιο διστακτικά είδη να φυτεύεται διάφορα είδη κωνοφόρων δέντρων όπως πεύκα, κυπαρίσσια ,διάφορα είδη θάμνων όπως πυράκανθο κ.α Η εάν δεν έχετε τις κλούβες σας στο χώμα και το μέγεθος τους δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πλαστικά φυτά που κυκλοφορούν στο εμπόριο για την κάλυψη του κλουβιού και της των φωλιών. Κυρίως σε αυτές τις κλούβες μπορούμε να ζευγαρώσουμε εάν το μέγεθος της κλούβας μας είναι αρκετά μεγάλο μερικά είδη άγριων ωδικών πτηνών(finches) μαζί(φλώρια, καρδερίνες, λούβαρα κ.α) με αντίστοιχο ποσοστό θηλυκών καναρινιών. Μπορούμε δηλαδή να βάλουμε μέσα σε μια κλούβα μερικά είδη που μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά μεταξύ μαζί με θηλυκά καναρίνια. Φυσικά εδώ δεν μπορούμε να έχουμε επιλεκτική εκτροφή. Όπως επίσης μέσα σε μια μεγάλη κλούβα(κοινόβιος χώρος διατήρησης πτηνών) 2Χ3 μπορούμε να βάλουμε για να ζευγαρώσουν μέσα σε αυτή δίχως κανένα πρόβλημα 1 ζευγάρι καρδερίνες, 1 ζευγάρι λούβαρα και ένα ζευγάρι φλώρια, διοτι αυτά τα είδη συμβιώνουν αρμονικά μεταξύ τους και ο μεγάλος χώρο που έχουν στην διάθεση επιτρέπει κάτι τέτοιο. Στην φύση ζουν σε κοινό βιότοπο, τρέφονται σχεδόν από κοινούς σπόρους, έχουν τις ίδιες συνήθειες και πολλές φορές θα τα δούμε να σχηματίζουν κοινά σμήνη-κοπάδια αυτά τα είδη. Φυσικά εδώ θα πρέπει να τονιστεί πάλι ότι μέσα σε αυτές τις κλούβες δεν θα πρέπει να υπάρχει ίχνος αρσενικού καναρινιού, αυτό θα αποσυντόνιζε όλες τις προσπάθειες μας για αρμονική συμβίωση και αποδοχή των διαφορετικών ειδών με τα θηλυκά καναρίνια. Πολλές φορές εκτροφείς μου έχουν θέσει το εξής ερώτημα, γιατί δεν χρησιμοποιώ στον υβριδισμό θηλυκιά καρδερίνα με αρσενικό καναρίνι. Αυτό το επιχείρημα έχει ακομα μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Από την φύση τους τα θηλυκά άγρια πτηνά ακομα και εάν προέρχονται από εκτροφή(δαχτυλιδωμένα) είναι πολύ δύσκολα να αποδεχθούν το αρσενικό ενός άλλου είδους για σύντροφο. Έτσι το ευκολότερο είναι να χρησιμοποιούμε θηλυκά καναρίνια. Μερικές ακομα απορίες, ερωτήσεις που μου θέτουν πολλοί φίλοι της ιστοσελίδα μου, αλλά και άλλοι φίλοι εκτροφείς είναι εάν αφήνω τα αρσενικά άγρια πτηνά μαζί με τα θηλυκά κατά την διάρκεια της επώασης και του μεγαλώματος των νεοσσών.

Εγώ με την μέθοδο που ακολουθώ και περιγράφω σε άλλο σημείο της ιστοσελίδα μου, παρακολουθώ την συμπεριφορά π.χ της καρδερίνας έναντι της θηλυκιά κανάρας και έτσι αποφασίζω εάν πρέπει να χωρίσω το ζευγάρι μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά οι νεοσσοί τους. Εάν η καρδερίνα σας ραμφίζει τα αυγά η κυνηγά την κανάρα και την βγάζει από την φωλιά της τότε υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να σκοτώσει και τα μικρά τους μέσα στην φωλιά. Η λύση σε αυτήν την περίπτωση είναι εάν χρησιμοποιούμε ζευγαρώστρες με συρμάτινο χώρισμα στην μέση του κλουβιού, να βάλουμε την καρδερίνα μόνη της από την μια πλευρά μέχρι τα μικρά να μεγαλώσουν αρκετά και να φτάσουν 12-15 ημερών. Ποτέ όμως μην απομακρύνεται την καρδερίνα σας η κάποιο άλλο άγριο πτηνό που διασταυρώνεται μακριά από το θηλυκό ταίρι της. Καλό είναι να είναι αρκετά κοντά στην θηλυκιά του, έτσι ώστε να έχουν ηχητική και οπτική επαφή και το θηλυκό καναρινί να παραμείνει προσηλωμένο στο έργο που επιτελή. Στις καρδερίνες και στα άλλα άγρια πτηνά της εκτροφής μου που έχουν ζευγαρώσει τα περασμένα χρόνια και επομένως γνωρίζω την συμπεριφορά τους, εάν δεν επιθυμώ από κάποιο πολύ καλό επιβήτορα να λάβω και άλλες γέννες με άλλες κανάρες οι καρδερίνες, αφήνω τα ζευγάρια συνέχεια μαζί και δεν τα χωρίζω.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΤΗΝΩΝ

Οι συνθήκες που συντηρούμε τα άγρια ωδικά πτηνά μας στην αιχμαλωσία είναι πολύ διαφορετικές από τις συνθήκες που βιώνουν τα πτηνά στην φύση, επομένως εάν δεν εγκλιματιστούν καλά και νιώθουν π.χ έντονο φόβο και στρές, σαν αποτέλεσμα μπορεί να έχουμε ίσως και τον θάνατο τους η μια πολύ κακή αναπαραγωγική περίοδο.

Καλό είναι τα υποψήφια ζευγάρια που θα βάλετε για αναπαραγωγή να προέρχονται από ντόπιους εκτροφείς. Είναι πολύ δυσκολότερο σε αυτά τα είδη ο άμεσος εγκλιματισμός τους σε μια άλλη χώρα με εντελώς διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες. Πολλές φορές παρατηρούνται προβλήματα ακομα όταν μεταφέρουμε πτηνά μέσα σε ένα νέο δωμάτιο πτηνών(bird rooms). Πρέπει να κατανοήσουμε ότι κάθε δωμάτιο εκτροφής είναι ένας ξεχωριστός βιότοπος για τα πτηνά με εντελώς διαφορετικές συνθήκες υγρασίας, θερμοκρασίας, διάρκεια φωτός και μικροβιακού φορτίου. Φανταστείτε πόσο δυσκολότερη κάνουμε την προσπάθεια εκτροφής μας αγοράζοντας ένα πτηνό που προέρχεται από μια μακρινή χώρα με πολύ διαφορετικό κλίμα και συνθήκες διαβίωσης. Τονίζω αυτό το κομμάτι διοτι πολλοί έλληνες εκτροφείς ζευγαρώνουν τα πτηνά τους την περίοδο της άνοιξης σε ανοιχτούς χώρους π.χ μπαλκόνια, κήπους. Πόσο λοιπόν αλλάζουμε το μικροκλίμα που είχαν συνηθίσει να ζουν τα πτηνά αυτά, μεταφέροντας στο δικό μας χώρο αναπαραγωγής. Καλό λοιπόν είναι όταν θέλουμε να επιλέξουμε πτηνά να επισκεπτόμαστε τον χώρο της εκτροφής του εκτροφέα που έχουμε επιλέξει να προμηθευτούμε πτηνά μας. Να δούμε τον τρόπο και τον χώρο που τα συντηρεί τα πτηνά του, εάν μοιάζει με τις δικές μας συνθήκες και συνήθειες του χώρο μας. Η εάν μπορείτε να τα διατηρήσετε σε χώρο με παρόμοιες συνθήκες ώστε να μην έχουν ένα επιπλέον στρεσάρισμα τα πτηνά σας. Από τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς πόσο μεγάλο ρόλο παίζει η προέλευση των πτηνών σε μια επιτυχημένη αναπαραγωγική περίοδο.

Άλλο μεγάλο λάθος είναι να προσπαθούμε να διασταυρώσουμε πτηνά που έχουν αιχμαλωτιστεί από την φύση, οι πιθανότητες που θα έχουμε είναι πάρα πολύ μικρές, το περιβάλλον που βάζουμε να ζήσουν αυτά τα πτηνά είναι αφύσικο για αυτά , έχουν ήδη αναπτύξει διαφορετικές συνήθειας, διατροφής, στέγασης κ.α. Αναλογιστείτε λοιπόν σε πόσο μεγάλο διατροφικό και περιβαλλοντικό σοκ τα υποβάλουμε. Επομένως αυτά τα πτηνά χρειάζονται πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για να εγκλιματιστούν στα κλουβιά και να μπορέσουν να φτάσουν στην αναπαραγωγή.

Πρέπει να αναλώνουμε πολύ χρόνο στην παρατήρηση τον πτηνών μας καθημερινά εάν αυτό μας είναι δυνατόν, να βλέπουμε την συμπεριφορά τους και την κατάσταση της υγείας τους.

Τα θηλυκά πτηνά επιλέγουν έναν ασφαλή χώρο για να χτίσουν την φωλιά τους, εάν αυτός ο χώρος δεν γίνεται σεβαστός από το άλλο είδος τότε δεν μπορεί να υπάρξει αρμονική συμβίωση. Όλα τα πτηνά επιλέγουν έναν χώρο-περιοχή μέσα σε ένα κλουβί η κλούβα ο οποίος είναι ο ζωτικός τους χώρος, τον οποίο υπερασπίζονται με σθένος. Ακόμα με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα υπερασπίζονται τα πτηνά την φωλιά τους, δείτε μερικά ζευγάρια σας που έχουν στις φωλιές τους νεοσσούς, τα θηλυκά μπροστά στην θέα σας, ακομα και εάν τα αγγίξετε δεν αποχωρίζονται την φωλιά η τους. Όμως δεν είναι εύκολη κατάσταση να υπερασπίζονται ενάντιων άλλων πτηνών την φωλιά τους καθημερινά στρεσάρονται και κουράζονται πάρα πολύ. Καμία φορά μπορεί να παρατηρήσουμε λοιπόν σε ένα ζευγάρι καρδερίνας Χ καναρίνι η αρσενική καρδερίνα να κυνηγά την κανάρα ακόμα και μέσα στην φωλιά της η να την καταστρέφει, να την διαλύει. Μια καλή λύση είναι όπως ανάφερα και παραπάνω σε τέτοιες περιπτώσεις να μεταφέρουμε ένα τέτοιο ζευγάρι με μεγαλύτερο χώρο να δώσουμε δηλαδή περισσότερο χώρο για αναπαραγωγή, όσο μεγαλύτερο χώρο δίνουμε, χρησιμοποιούμε τόσο πιο εύκολο κάνουμε το έργο των πτηνών μας και μειώνουμε την επιθετικότητα τους το στρές. Όμως αυτό εμπεριέχει και ένα αρνητικό στοιχείο, τα πτηνά που ζουν η γεννιούνται μέσα σε μεγάλες κλούβες είναι πιο άγρια από αυτά που αναπαράγονται σε μικρές κλούβες-κλουβιά.

Προσωπική μου προτίμηση είναι να διασταυρώνω τα άγρια πτηνά μου η τα υβρίδια μου μέσα σε μικρά κλουβιά έτσι ώστε να είναι πιο ήρεμα, να μην είναι νευρικά και να χαίρομαι ακομα περισσότερο την καθημερινή ενασχόληση μαζί τους.

Ακομα εάν θα πρέπει κάποιο από τα δυο είδη πρέπει να προέρχεται από την φύση, καλό θα είναι για να έχουμε επιτυχημένα αποτελέσματα αυτό να είναι το αρσενικό πτηνό του ζευγαριού. Διότι από την φύση του το θηλυκό πουλί έχει πιο δύσκολο έργο να επιτελέσει ,που δεν σταματά σε ένα επιτυχημένο ζευγάρωμα-βάτεμα αλλά θα πρέπει να συνεχιστεί με την σωστή ανατροφή των νεοσσών του. Επομένως εάν πρέπει να επιλέξετε ένα από τα δυο πτηνά σας να προέρχεται από την φύση το σωστό είναι να είναι το αρσενικό πτηνό.

Τα άγρια πτηνά έχουν συνηθίσει να ζουν με πολύ διαφορετικό τρόπο ζωής στην φύση, έχουν πολύ διαφορετικό τρόπο συμπεριφοράς, π.χ το αρσενικό πτηνό μπορεί να ραμφίσει τα αυγά η να κυνηγά την θηλυκιά μέσα στην φωλιά, να καταστρέψει την φωλιά του στην αιχμαλωσία για τους λόγους που προανέφερα παραπάνω. Στην φύση είναι εκείνο που συλλέγει την τροφή ταΐζει την θηλυκια του και τους νεοσσούς του με ιδιαίτερη στοργή και θαλπωρή. Όλα αυτά συμβαίνουν διοτι είναι τελείως αφύσικος ο τρόπος ζωής για αυτά τα πτηνά, ο μικρός χώρος ενός κλούβιου που συνήθως διατηρούνται στην αιχμαλωσία. Στην φύση τα πτηνά ζουν στον δικό τους χώρο-περιοχή τον οποίο τον υπερασπίζονται από άλλα πτηνά η από τα πτηνά του ίδιου είδους.

Συχνά άκουγα από παλιούς εκτροφείς να βάζουν αρσενικές καρδερίνες πιασμένες σε μικρή ηλικία με θηλυκά καναρίνια ώστε να μεγαλώσουν μαζί και να συνηθίσει το ένα είδος το άλλο.

Αυτός είναι ένας εύκολος και έξυπνος τρόπος για να μάθει το ένα είδος τις συνήθειες του άλλου. Εάν το ζευγάρι το οποίο έχουμε επιλέξει για υβριδισμό προέρχεται από άγρια πτηνά(finches) και τα δυο είδη τότε το όλο επιχείρημα μας γίνεται ακομα δυσκολότερο. Καλό είναι σε αυτήν την περίπτωση να δώσουμε αρκετό χώρο(μεγάλο κλουβί) με πολλές καλυμμένες-καμουφλαρισμένες περιοχές από δέντρα . Θα δούμε ότι τα άγρια πτηνά ένα τους δώσουμε την δυνατότητα επιλέγουν να κατασκευάσουν την φωλιά τους πάνω σε φυσικά δέντρα και όχι σε κάποια έτοιμη φωλιά που έχουμε κρεμάσει εμείς μέσα στην κλούβα. Συχνά έβλεπα παλιούς εκτροφείς να διατηρούν μέσα σε κλούβες πολλά είδη άγριων ωδικών πτηνών όπως καρδερίνες, φλώρους, φανέτα, λούβαρα κ.α με κανάρες σκούρου κυρίως χρώματος. Πίστευαν και εν μέρη είχαν δίκιο στο ταυτόσημο χρωματισμό του ζευγαριού. Ακομα θα πρέπει να χορηγούμε σε αυτά τα ζευγάρια αρκετά διαφορετικά είδη νήματος για να κατασκευάσουν την φωλιά τους. Εάν γνωρίζουμε με τι υλικά περίπου κατασκευάζουν τις φωλιές τους στην φύση να τους χορηγούμαι τα ίδια. Συνήθως στο εμπόριο βρίσκουμε ίνες από καρπό καρυδιάς, διάφορες ίνες από μαλλί κ.α. Πολλοί εκτροφείς που βρίσκονται κοντά σε τόπους αναπαραγωγής πτηνών συλλέγουν από την φύση φωλιές. Αυτό είναι μεγάλο λάθος και γιατί με αυτόν τον τρόπο καταστρέφουν την διαιώνιση των ειδών συλλέγοντας τις φωλιές τους και μεταφέρουν μέσα στους χώρους που συντηρούν τα πτηνά τους(bird room) παράσιτα, και βλαβερούς μικροοργανισμούς με τα αρνητικά συνεπακόλουθα. Καλό είναι να γνωρίζουμε τα υλικά που χρησιμοποιούν τα αγρία πτηνά για την κατασκευή της φωλιάς τους είναι διαφορετικά για το εξωτερικό και για το εσωτερικό της τοίχωμα. Για το εξωτερικό τοίχωμα χρησιμοποιούν ξερά κλαδιά, βρύα , λειχήνες καμουφλάροντας με υλικά που είναι κοινά με τα χρώματα του φυσικού τους περιβάλλοντος, ώστε να μην αναγνωρίζονται εύκολα από τον άνθρωπο και τους εχθρούς τους. Για το εσωτερικό τοίχωμα της φωλιάς τους χρησιμοποιούν πιο μαλακά υλικά όπως τρίχες ζωών, βαμβάκι κ.α Επομένως θα πρέπει να δίδουμε και εμείς την δυνατότητα της επιλογής μεταξύ πολλών και διαφορετικών υλικών στα πτηνά μας. Στις φωλιές που κρεμάμε στα κλουβιά μας θα πρέπει να τις καλύπτουμε με ψεύτικα η αληθινά χόρτα , ώστε να μην είναι ορατή από την κοινή θέα, να είναι πολύ καλά κρυμμένη. Φυσικά από την αρχή γνωρίζουμε ότι ειδικά για τα πτηνά που προέρχονται από την φύση πολλές φορές δεν θα έχουμε επιτυχημένη η ολοκληρωμένη αναπαραγωγική περίοδο. Αρκετές φορές θα δούμε ότι ενώ γεννούν και επωάζουν δεν καταφέρνουν να μεγαλώσουν επιτυχώς τους νεοσσούς τους. Αυτό μπορεί να συμβεί διοτι τα πτηνά δεν είναι άριστα εγκλιματισμένα στις συνθήκες αιχμαλωσίας, είτε δεν τους προσφέρουμε επαρκή ποσότητα τροφής σε πρωτεΐνες. Για παράδειγμα μια καλή λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι η χρήση εντομών και σκουληκιών στο καθημερινό σιτηρέσιο τους. Τα πτηνά αυτών των ειδών θα πρέπει να τα αφήνουμε σε ήσυχο μέρος να μην τα ενοχλούμε και να μην βάζουμε άσκοπα το χέρι μας η την παρουσία μας στον χώρο τους.

Φυσικά υπάρχουν ανάμεσα στα άγρια πτηνά κάποια είδη που η εκτροφή τους και η αναπαραγωγή τους είναι πιο εύκολη από τα υπόλοιπα. Υπάρχουν άγρια πτηνά με μεγαλύτερο αλλά και μικρότερο βαθμό δυσκολίας αναπαραγωγής και διατήρησης, έτσι ο καθένας μπορεί να διαλέξει το είδος που του αρέσει και ταιριάζει περισσότερο στο επίπεδο του αλλά και στο χώρο εκτροφής του.

Παρακάτω σας παραθέτω μερικά παραδείγματα από αυτού του είδους τις διασταυρώσεις.

ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
CARDUELIS CARDUELIS-GOLDFINCH X CANARY

Είναι η πιο κοινή η πιο συνηθισμένη διασταύρωση που επιχειρούν όλοι οι φίλοι των ωδικών πτηνών. Ο υβριδισμός-μούλοι είναι σχεδόν συνώνυμος με τα καρδερινοκάναρα. Το πιο αγαπητό, το πιο δημοφιλές μεταξύ των εκτροφέων αλλά και τον απλών φίλων των ωδικών πτηνών είναι η καρδερίνα (carduelis carduelis). Τα όμορφα χρώματα της ο καμβάς με τα τόσο πολυποίκιλα και όμορφα χρώματα της από πολύ παλιά είχε σαγηνέψει τους εκτροφείς. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος αναπαραγωγής γίνεται διασταυρώνοντας αρσενική καρδερίνα (goldfinch) με θηλυκά καναρίνια. Όμως είναι δυνατή και η αντίστροφη διασταύρωση. Εγώ χρησιμοποιώ εάν επιθυμώ να παράγω ποιοτικά φωνητικά αποτελέσματα θηλυκά καναρίνια φωνής(τιμπράντος-μαλινουά). Εάν κάποιος επιθυμεί να παράγει όμορφα χρωματικά υβρίδια-καρδερινοκάναρα μπορεί να χρησιμοποιήσει κόκκινου παράγοντα κανάρες π.χ κόκκινα μωσαϊκά, λευκά κυρίαρχα, η απλά κόκκινα καναρίνια.

Φυσικά ειδικά για τους νέους εκτροφείς που δεν έχουν αρκετή πείρα σε αυτού του είδους ζευγαρώματα τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν είναι πάρα πολλά.

Ας δούμε μερικά παρακάτω και μερικούς τρόπου αντιμετωπίσεις τους.

Πρώτα από όλα είναι οι διαφορετικές διατροφικές συνήθειες που έχουν τα δυο πτηνά, η διαφορετική αναπαραγωγική περίοδο. Συχνά δηλαδή θα παρατηρήσουμε ότι ενώ το θηλυκό καναρίνι θα έχει ωριμάσει σεξουαλικά, οι αρσενικές καρδερίνες είναι εντελώς αδιάφορες για να τις γονιμοποιήσουν. Αυτό συμβαίνει διότι τα καναρίνια ωριμάζουν σεξουαλικά-πυρώνουν ακομα και κατά την διάρκεια του χειμώνα εάν διαβιώνουν σε κλειστά δωμάτια. Ενώ οι αρσενικές καρδερίνες χρειάζονται περισσότερο χρόνο, ένα με δυο μήνες αργότερα φτάνουν σε κορύφωση. Τα θηλυκά καναρίνια εφόσον ωριμάζουν σεξουαλικά γεννούν άσπορα αυγά, ενώ οι καρδερίνες ωριμάζουν περίπου τον Απρίλιο. Συνήθως βάζουμε μερικούς μήνες πριν τα πτηνά μαζί, ώστε έτσι να συνηθίσουν το ένα την παρουσία του άλλου. Αλλά προβλήματα που συχνά αντιμετωπίζουν οι εκτροφείς αυτών των ειδών είναι ο αρκετά νευρικός και δυναμικός χαρακτήρας της καρδερίνας.

Μερικές φορές μπορεί η αρσενική καρδερίνα να ραμφίσει τα αυγά η ακομα και τους νεοσσούς, σκοτώνοντας τους μέσα στην φωλιά. Εάν νιώθουν έντονο στρες κυνηγούν τα θηλυκά καναρίνια ακομα και όταν αυτές επωάζουν τα αυγά τους, καταστρέφοντας της φωλιές. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να βάζουμε η το συρμάτινο χώρισμα εάν αυτό υπάρχει στο κλουβί που αναπαράγουμε τα πτηνά. Η να βάλουμε την αρσενική καρδερίνα μέσα σε ένα κλουβί κρεμώντας την μπροστά στην ζευγαρώστρα. Προσοχή μην απομακρύνεται την αρσενική καρδερίνα αρκετά από την θηλυκιά της εάν δεν γνωρίζετε την συμπεριφορά του θηλυκού καναρινιού. Διοτι υπάρχει κίνδυνος από την αποχώρηση του αρσενικού να τον αναζήτηση εγκαταλείποντας την επώαση.

Εάν όμως τα πτηνά που διασταυρώνετε έχουν ξανά ζευγαρώσει και γνωρίζετε τις συνήθειες τους τότε μπορείτε να τα χειριστείτε εσείς πολύ καλύτερα αφού γνωρίζετε τις συνήθειες τους. Τα θηλυκά καναρίνια μπορούν να μεγαλώσουν άριστα μόνα τους τα μικρά καρδερινοκάναρα, σαν υβρίδια που είναι αρκετά σκληρά πτηνά, αντέχουν στις κακουχίες και στις ασθένειες. Εάν εκτρέφετε πτηνά αρκετό καιρό σπάνια θα σας έχει τύχη να έχει αρρωστήσει κάποιο υβρίδιο π.χ καρδερινικάναρο.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν να τονίσουμε τα θετικά τις υβριδοποίησης αυτά τα πτηνά αντέχουν σε κακουχίες π.χ κρύο και στις ασθένειες.

Οι διατροφικές ανάγκες των καρδερινοκάναρων μπορούν άνετα να καλυφθούν με την κοινή διατροφή που ακολουθούμε για τα καναρίνια. Δεν έχουν δηλαδή ειδικές ανάγκες διαχείρισης. Μερικά καρδερινοκάναρα είναι γόνιμα μετά από το 2 και 3 έτος της ζωής τους.

ΚΑΝΑΡΙΝΙ Χ ΦΛΩΡΟΣ
CANARY X CARDUELIS CHLORIS-GREENFINCH

Ένα άλλο πολύ όμορφο άγριο ωδικό πτηνό είναι ο φλώρος η δημοτική μας μούσα το έχει υμνήσει όπως και την καρδερίνα. Είναι ένα πτηνό με έντονο ταμπεραμέντο, η υβριδοποίηση του με το καναρίνι δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως δεν είναι τόσο δημοφιλής τα παραγόμενα υβρίδια αυτή ανάμεσα στους φίλους των ωδικών πτηνών, διοτι δεν έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον αλλά ούτε μεγάλη χρωματική ποικιλία. Τα παραγόμενα υβρίδια μεταξύ αρσενικού φλώρου και θηλυκών καναρινιών μας δίδει ποιοτικά ηχητικά αποτελέσματα εάν τα αρσενικά υβρίδια εκπαιδευτούν κατάλληλα. Είναι πολύ γερά πτηνά τα φλωροκάναρα με πολύ γερό οργανισμό δεν παρουσιάζουν συχνά προβλήματα από ασθένειες. Τα συχνότερα χρώματα που έχουν τα υβρίδια αυτής της διασταύρωσης είναι το πράσινο με απαλές κίτρινες χρώσεις. Εάν θέλουμε να παράγουμε πτηνά με όμορφους χρωματισμούς τότε θα πρέπει να διασταυρώνουμε αρσενικούς φλώρους με θηλυκά καναρίνια χρώματος κόκκινου χρώματος, η καφέ κόκκινο τα αποτελέσματα αυτής της διασταυρώσεις είναι πράσινο φλωροκάναρα με πορτοκαλί η και κόκκινο θώρακα και άκρα φτερών. Εκεί δηλαδή που έχει ο φλώρος κίτρινο χρωματισμό αντικαθίσταται με κόκκινο η πορτοκαλί χρωματισμό. Επίσης πολύ καλά αποτελέσματα θα λάβουμε εάν χρησιμοποιήσουμε καθαρόχρωμα καναρίνια.

Όμορφα φλωροκαναρα θα λάβουμε με λευκού χρώματος κανάρες, όπως και στα παραγόμενα υβρίδια μεταξύ καρδερίνας και λευκού καναρινιού και εδώ τα αποτελέσματα θα είναι φλωροκάναρα γκρίζου χρωματισμού. Αυτό όμως που δεν γνωρίζουν οι έλληνες εκτροφείς διοτι είτε δεν έχουν αρκετή εμπειρία στον υβριδισμό είτε γιατί δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις γενετικής, είναι ότι τα παραγόμενα υβρίδια τα φλωροκάναρα δηλαδή είναι γόνιμα σε πολύ μεγάλο ποσοστό από το πρώτο έτος. Έτσι μπορούμε να τα διασταυρώσουμε με καναρίνια οι θηλυκές φλώρες(Greenfinchs).Προσωπικά χρησιμοποιώ πάρα πολύ τα φλώρια για υβριδισμό είτε με καναρίνια , είτε με καρδερίνες. Τα παραγόμενα υβρίδια χρησιμοποιούνται για να μας παρουσιάσουν πολύ όμορφες χρωμομεταλλάξεις. Έτσι λοιπόν για παράδειγμα μπορούμε να περάσουμε πολλά χρώματα στα φλώρια(Greenfinch). Για παράδειγμα να προχωρήσουμε στην διασταύρωση με λευκού κυρίαρχου χρωματισμού καναρίνια, θα παράγουμε εάν διασταυρώσουμε τους απόγονους της F2 γενεάς υβρίδια που θα είναι φορείς του χρωματισμού που επιθυμούμε. Έτσι θα μεταβιβάσουμε τα χρώματα που επιθυμούμε σταδιακά στο Φλώρια στην επόμενη γενεά F3. Έχω παράγει πολύ όμορφα σκούρα γκρίζα φλωροκάναρα όπως και ανοιχτόχρωμα Ιζαμπέλ φλωροκάναρα. Εάν βάλουμε στην χρωματική μας παλέτα και τα μεταλλαγμένα φλώρια τότε θα μπορούμε να παίξουμε με περισσότερους χρωματισμούς. Εάν χρησιμοποιήσουμε τα λουτίνο μεταλλαγμένα φλώρια, μπορούμε να παράγουμε ανοιχτόχρωμα πουλιά έπειτα όμως από συνεχόμενες διασταυρώσεις μεταξύ των υβριδίων, ακομα και φλώρια με άσπρο χρωματισμό. Εάν όμως επιθυμούμε να παράγουμε αποκλειστικά φλωροκάναρα για ηχητική απόλαυση θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε θηλυκά καναρίνια φωνής. Εγώ χρησιμοποιώ θηλυκά καναρίνια μαλινουά και τιμπράντος για να παράγω ποιοτικά ηχητικά αποτελέσματα.

Αρκετά όμορφα υβρίδια παράγουμε διασταυρώνοντας αρσενικό φλώρο με θηλυκά μεγαλόσωμα καναρίνια εμφάνισης όπως με γιόρκ και με νόργουιτς.

Αντί να χρησιμοποιήσουμε το ευρωπαϊκό είδος φλώρου μπορούμε κάλεστα να χρησιμοποιήσουμε κάποιο υποείδος π.χ το μαυροκέφαλο φλώρι της Ασίας κ.α

Αυτά τα πτηνά έχουν της ίδιες διατροφικές συνήθειες με το ευρωπαϊκό είδος τους, τα χρώματα είναι όπως και με τον ευρωπαϊκό φλώρο κυριαρχούν του φλώρου μόνο μου εμφανίζει κίτρινες φτερούγες με σημάδια και ένα μικρότερο ράμφος.

ΣΠΙΝΟΣ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
CHAFFINCH X CANARY

Ένα πολύ δυναμικό και όμορφο υβρίδιο παράγουμε διασταυρώνοντας τα παραπάνω πτηνά μεταξύ τους. Όμως επειδή δεν υπάρχουν στην χώρα μας πολλοί εκτροφείς που να διατηρούν και εκτρέφουν σπίνους είναι πολύ λίγα τα παραγόμενα υβρίδια (σπινοκάναρα) Ο σπίνος είναι ένα πολύ δυνατό και γερό πτηνό, αντέχει ακομα περισσότερο και από τον φλώρο στις κακουχίες, όμως είναι πιο δύσκολη η υβριδοποίηση του. Διαθέτει πολύ δυνατή και καθαρή φωνή, όμως το ρεπερτόριο του περιλαμβάνει και φράσεις-νότες που ειδικά στον κύκλο των φίλων της καρδερίνας είναι ανεπιθύμητες(σκάρτες πχ το γνωστό σπιν σπιν).Χρειάζεται περισσότερο χώρο και ησυχία για την αναπαραγωγή του από ότι η καρδερίνα και ο φλώρος. Τα υβρίδια που παράγονται χρωματικά δεν έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, όμως ηχητικά ένα τα μικρά χτυπηθούν-εκπαιδευτούν πάνω σε κατάλληλο ρεπερτόριο έχουν πολύ καλές ηχητικές δυνατότητες.

ΣΚΑΡΘΙ ΥΠΟΕΙΔΟΣ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
RED SERINUS FRONTED X CANARY

Ένα άλλο υποείδος σκαρθιού είναι το κοκκινομέτωπο serinus που ζει στην ανατολική μεσόγειο Μικρά Ασία, Συρία καθώς και σε άλλες χώρες, οι έλληνες της Μ. Ασίας το ονομάζουν το σκαρθί της Ιωνίας. Το μέγεθος τους είναι 12 με 13 εκατοστά και τα αρσενικά αυτού του είδους ξεχωρίζουν από τα θηλυκά από το πορτοκαλί χρωματισμό στο μέτωπο τους. Σε όλο το άλλο σώμα τους διαθέτουν πτέρωμα του έχει καφέ με μαύρες ραβδώσεις(χρωματισμό). Ωστόσο δεν μοιάζει καθόλου με το άγριο καναρίνι η το σκαρθί όμως είναι ένα από τους πιο κοντινούς συγγενείς τους, οι απόγονοι των μεταξύ τους διασταυρώσεων είναι γόνιμοι για ένα ποσοστό από αυτά μετά από το 2-3 έτος της ηλικίας τους.. Δεν είναι πάρα πολύ κοινό στην χώρα μας όπως και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο. Είναι πτηνό που αγαπά ιδιαίτερα τους σπόρους υγείας(χορτολιβαδικούς σπόρους από βότανα και αγριόχορτα), χρειάζεται την περίοδο κατά την προετοιμασία για αναπαραγωγή βλαστομένους σπόρους.

Όπως ανάφερα όμως ιδιαίτερα στην χώρα μας δεν μπορει να βρεθεί εύκολα στο εμπόριο παρά μόνο μέσο κάποιον εκτροφέων που διαθέτουν αυτό το είδος.

ΚΟΚΚΙΝΟΣΠΙΖΑ- ΚΑΝΑΡΙΝΙ
REDPOLL(CARDUELIS FLAMMEA) X CANARY

Είναι ένα πολύ αγαπητό και κοινό πτηνό στα πάρκα και στις αυλές των σπιτιών στην Β. Ευρώπη. Στην χώρα μας δεν μεταναστεύει και επομένως δεν ενδημεί στην περιοχή μας. Ένα άλλο όνομα που του έχουν δώσει είναι το αρχαιοελληνικό acanthi's. Τα έντονα κόκκινα χρώματα ειδικά στην μάσκα της κίνησαν τον ενδιαφέρον κάποιον εκτροφέων να τα διασταυρώσουν με κόκκινου παράγοντα καναρίνια, παράγοντας ανοιχτόχρωμα υβρίδια ενώ σε διαφορετική περίπτωση ένα το διασταυρώσουμε με κάποιο μελανινικό καναρίνι οι απόγονοι τους θα διαθέτουν τελείως σκούρο γκρίζο καφετί χρωματισμό.

Το κελαιδισμα τους είναι μονότονο δίχως καμία εναλλαγή και ποικιλία, γι'αυτό είναι και λίγοι οι λάτρεις εκτροφείς αυτού του είδους στην χώρα μας, καλό λοιπόν όπως και με τα siskin να απομακρύνεται αρκετά νωρίς τους νεοσσούς από τους γονείς τους ώστε να εκπαιδευτούν με καταλληλότερο ρεπερτόριο.. Όμως είναι μια ποικιλία εξαιρετικά εύκολη στην υβριδοποίηση, τα αρσενικά redpoll είναι πολύ ήρεμα πτηνά και συμβιώνουν αρκετά καλά με τα καναρίνια μέσα σε μικρά η μεγάλα κλουβιά. Τα αρσενικά δεν παρουσιάζουν έντονο στρές και νευρικότητα , την περίοδο της επώασης και ανατροφής βοηθούν σημαντικά την τροφό ώστε να αντεπεξέλθει με ευκολία στα καθήκοντα της αυτήν την κοπιαστική περίοδο. Στην χώρα μας δεν έχουμε πολλούς φίλους αυτού του είδους , στην Β. Ευρώπη έχουν δημιουργηθεί πολύ όμορφες μεταλλάξεις αυτού του είδους πάνω σε πολύ γλυκούς ανοιχτόχρωμους τόνους.

ΦΑΝΕΤΟ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
ACANTHI'S CANNABINA-LINNET X CANARY

Το φανέτο και τα υβρίδια του είναι ιδιαίτερα αγαπητά στους γνώστες των φωνών και των υβριδίων. Παράγει υψηλού φωνητικού επιπέδου υβρίδια, η χροιά το μέταλλο και η ένταση αυτών των πτηνών είναι ανεπανάληπτη. Όμως πολλοί δεν ασχολούνται ευρέως με αυτά τα πτηνά λόγω της δυσκολία που έχει στην διασταύρωση του. Είναι γνωστό ότι δεν συναντάμε τόσο συχνά φανετοκάναρα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια , οι ντόπιοι παλιοί εκτροφείς λάτρευαν αυτά τα πτηνά. Ωστόσο οι νέοι σε αυτό τον χώρο δεν ξέρουν να αναγνωρίσουν καν το αρσενικό από το θηλυκό του είδους. Στην χώρα μας όσοι ασχολούμαστε με τα φανετοκάναρα δεν τα διασταυρώνουμε για να παράγουμε όμορφα χρωματικά πτηνά , επομένως δεν έχουμε ιδιαίτερη για τον χρωματισμό τους. Εγώ τα διασταυρώνω με καναρίνια φωνής παράγοντας υβρίδια με υψηλού ποιοτικού επιπέδου φωνές. Πριν μερικά χρόνια τυχαία ανακάλυψα ότι τα φανετοκάναρα είναι γόνιμα, το διαπίστωσα έχοντας αφήσει μέσα σε μια κλούβα με διάφορα πτηνά (άγρια και καναρίνια) ένα αρσενικό φανετοκάναρο το οποίο διασταυρώθηκε επιτυχώς με μια κανάρα. Πιστεύω πως αξίζει η προσπάθεια να διασταυρώσουμε τους απόγονους τους και με τα δυο είδη από τα οποία προέρχονται, έτσι ώστε να παράγουμε πιο ανοιχτόχρωμα υβρίδια με πολύ καλό φωνητικό ταμπεραμέντο.

ΣΠΙΝΟΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
RED SISKIN-CARDUELIS CUCULLATA X CANARY

Πριν μερικά χρόνια αυτό το συμπαθητικό πτηνό ηταν εντελώς άγνωστο στην χώρα μας, σιγά σιγά μερικοί εκτροφείς τα εισάγαμε στα εκτροφικά μας δωμάτια και άρχισε να γίνεται γνωστό στην χώρα μας. Τα όμορφα αυτά πτηνά πολύ συχνά τα χρησιμοποιούμε για υβριδοποίηση καθώς έχουμε από παλιότερους εκτροφείς στοιχεία πληροφορίες για την θετική τους συμβολή στα καναρίνια χρώματος(κόκκινος παράγων) αλλα και ότι έχουν αποδειχθεί γόνιμοι οι απόγονοι τους.

Ο σπίνος Βενεζουέλας έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εισαγωγή στα καναρίνια του κόκκινου χρώματος. Στις αρχές του 20ου αιώνα όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν υπήρχαν κόκκινα καναρίνια, όμως έπειτα από επιλεκτική εκτροφή πήραμε -παρήχθη το ποθητό αποτέλεσμα. Σε αυτό συνέβαλε το μεράκι μερικών εκτροφέων που ασχολήθηκαν με τον υβριδισμό του red siskin και απόδειξαν ότι είναι γόνιμοι οι αρσενικοί απόγονοι τους. Έπειτα από συνεχείς και χρονοβόρες διασταυρώσεις που κράτησαν μερικά χρόνια μεταξύ των απογόνων τους F2 και F3 με λιποχρωμικά καναρίνια(κίτρινα-άσπρα) κατάφεραν να παράγουν και γόνιμους θηλυκούς απογόνους με κόκκινο παράγοντα. Έτσι έπειτα διασταυρώθηκαν επιλεκτικά μεταξύ τους και τα αποτελέσματα ηταν να παράγουμε κόκκινα έντονα καναρίνια καθώς κ.α αλλα κόκκινου παράγοντα. Επομένως πολλοί εκτροφείς κόκκινων καναρινιών διατηρούν στα bird rooms τους υβρίδια σπίνου Βενεζουέλας αλλα και red siskin ώστε να περάσουν στα πτηνά τους καλύτερης ποιότητας κόκκινο χρώμα. Ο σπίνος Βενεζουέλας έχει κοινές συνήθειες με το δικό μας λούβαρο, είναι ένα ήρεμο πτηνό με έντονο ταμπεραμέντο, η εκτροφή τους ταιριάζει στο κλίμα της χώρα μας διοτι αγαπά το ζεστό κλίμα. Είναι αρκετά εύκολη η υβριδοποίηση τους με τα καναρίνια και τις καρδερίνες, οι διατροφικές τους ανάγκες όμως είναι εντελώς διαφορετικές. Χρειάζονται περισσότερους λιπαρούς σπόρους όπως νίζερ, αγκάθι, σουσάμι, κάρδο, μαρουλόσπορο, ραδικόσπορο κ.α Είναι πολύ καλός σύντροφος κατά την αναπαραγωγική περίοδο μερικές φορές μπορει να το δείτε ακομα και να επωάζει, βοήθα πάρα πολύ στην αναθρέψει των νεοσσών του ταΐζοντας τους. Όμως οι φωνητικές δυνατότητες του σπίνου αυτού δεν διαφέρει πολύ από του δικού μας λούβαρο. Γι' αυτό θα πρέπει εάν θέλουμε να πάρουν τα μικρά υβρίδια ποιοτικές φωνές άμεσα να τα απομακρύνουμε από τους γονείς τους, εκπαιδεύοντας πάνω σ΄ένα καταλληλότερο ρεπερτόριο.

ΣΠΙΝΟΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ Χ ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ
RED SISKIN-CARDUELIS CUCULLATA X CARDUELIS CARDUELIS-GOLDFINCH

Ένα άλλο πολύ όμορφο υβρίδιο είναι αυτό που παίρνουμε διασταυρώνοντας θηλυκό σπίνο Βενεζουέλας με αρσενική καρδερίνα. Παράγονται πολύ όμορφα υβρίδια με πολύ έντονες κόκκινες περιοχές στον θώρακα και στην πλάτη τους. Ειδικά σε μεγάλα κλουβιά 1Χ1Χ2 η διασταύρωση αυτή δεν είναι πάρα πολύ δύσκολη. Εγώ έχω διασταυρώσει επιτυχώς ζευγάρια από τα προαναφερόμενα είδη μέσα σε μικρού μεγέθους κλουβιά 40Χ40.

ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΟΣ ΣΠΙΝΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Χ ΚΑΝΑΡΙΝΙ
BLACK NEADED SISKIN-SPINUS NOTATUS Χ CANARY

Είναι ένα υβρίδιο που δεν παράγεται αρκετά συχνά στην χώρα μας, μόνο τα τελευταία χρόνια έχουν ξεκινήσει δειλά δειλά κάποιοι εκτροφείς να διατηρούν αυτό το είδος πτηνού, πριν μερικά χρόνια στην χώρα μας ηταν εντελώς άγνωστο. Έχει πιο καλές φωνητικές δυνατότητες από τα υπόλοιπα siskins της Αμερικής. Τα χρώματα του είναι κιτρινόμαυρα, είναι αρκετά ενδιαφέρον πτηνό για να το εκτραφεί πιο μαζικά από τους εκτροφείς της χώρας μας. Είναι πτηνά που υβριδίζουν πολύ εύκολα με τα καναρίνια, καθώς είναι πολύ καλή γονείς ταΐζουν, ανατρέφουν με πολύ στοργή τους νεοσσούς τους. Όπως συμβαίνει και με το red siskin έτσι και με το black είναι αρκετά κοντινός συγγενής με το καναρίνι. Μερικοί εκτροφείς που έχουν ασχοληθεί με την εκτροφή και υβριδοποίηση του spinus notatus μου έχουν αναφέρει ότι μερικά υβρίδια που έχουν παράγει είναι γόνιμα από το πρώτο έτος της ζωής τους. Η αναπαραγωγή τους μπορει να γίνει μέσα και σε ένα μικρό κλουβί 40Χ40, όμως όπως και με όλα τα άγρια πτηνά μια μεγάλη κλούβα αναπαραγωγής κάνει τα πράγματα αρκετά εύκολα σε ότι έχει να κάνει με την διατήρηση του και την διασταύρωση του. Η διατροφή του είναι όμοια με του carduelis cuculata σιτίζονται με τους ίδιους σπόρους όπως και τα περισσότερα πτηνά του είδους τους.

ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ Χ ΠΥΡΟΥΛΑ
CARDUELIS CARDUELIS-GOLDFINCH X PYRRHULA PYRRHULA-COMMON BULLFINCH

Στην χώρα μας επειδή η πυρούλα δεν συναντάται συχνά παρά μόνο σε μερικές περιοχές της χώρα μας την διάρκειας του χειμώνα (στην Ροδόπη και τον Όλυμπο), δεν είναι πολύ διαδεδομένο πτηνό ακομα και μέχρι σήμερα. Όμως πιστεύω οι έλληνες εκτροφείς δεν το εκτρέφουν διοτι δεν διαθέτει φωνητικές ικανότητες, παρά μόνο όμορφο χρωματισμό(το αρσενικό).

Χρησιμοποιούμε αρσενική καρδερίνα με θηλυκή πυρούλα γι' αυτή την διασταύρωση.

Επομένως με την διασταύρωση του καρδερινοπύρουλα έχουμε ελάχιστους εκτροφείς που ασχολούνται στην χώρα μας. Οι απόγονοι αυτής της διασταύρωσης είναι πτηνά με πολύ όμορφο και έντονο χρωματισμό. Δεν είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα η διασταύρωση τους, διοτι οι πύρουλες από την φύση τους είναι πολύ ήρεμα πτηνά. Χρειάζονται όμως κάποιες προϋποθέσεις, το υποψήφιο ζευγάρι να το έχουμε αρκετούς μήνες πριν την αναπαραγωγική περίοδο μαζί, έτσι ώστε να συνηθίσει το ένα είδος το άλλο. Οι φωλιές τους να είναι καλά τοποθετημένες σε αρκετά ήσυχο και μοναχικό χώρο. Η πυρούλα χρειάζεται μαλακές τρίχες από ζώα και από ρίζες δέντρων, κατάλληλο νήμα του εμπορίου είναι ο κοκκοφοίνικας. Ο χώρος αναπαραγωγής τους που θα χρησιμοποιήσουμε δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ μεγάλος, τα καταφέρνουν πολύ καλά και μέσα σε ένα μικρό σχετικά κλουβί διαστάσεων 60Χ40. Όμως όπως έχω αναφέρει πολλές φορές όσο μεγαλύτερο χώρο δίνουμε στα πτηνά μας τόσο ανάλογα αυξάνουμε το ποσοστό επιτυχία μας. Φυσικά αυτό που ισχύει και για αλλα τα άγρια ωδικά πτηνά, που μπορει να προέρχονται από εκτροφή και όχι από σύλληψη. Καλό είναι στον χώρο στον οποίο τοποθετούμε αυτό το ζευγάρι να μην έχουν οπτική αλλα και ηχητική επαφή με το είδος τους. Όπως συνηθίζουμε να κάνουμε με όλες τις φωλιές που βάζουμε στα άγρια πτηνά έτσι και εδώ κοιτάμε να είναι καλά κρυμμένη. Επομένως καλό είναι να τοποθετούμε γύρω γύρω κλαδιά η πρασινάδες ώστε να είναι καλυμμένη από την κοινη θέα. Με αυτό τον τρόπο αυξάνουμε το αίσθημα της ασφάλεια στην θηλυκιά κλώσα. Οι καρδερίνες είναι περίεργα κινητικά και αρκετά δραστήρια πτηνά περισσότερο από τις πύρουλες, γι' αυτό λοιπόν μπορει να δούμε να ραμφίζει τα αυγά η να κυνηγά την θηλυκιά πυρούλα κατά την διάρκεια της επώασης. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο απομακρύνουμε με ένα χώρισμα , η τοποθετούμε μέσα σε ένα κλουβί πλάι στην ζευγαρώστρα την αρσενική καρδερίνα μόλις γεννήσει τα πρώτα αυγά η θηλυκιά πυρούλα.

Αυτό το στρές και την νευρικότητα μπορει να την ξεπεράσουμε απλά αυξάνοντας τον χώρο των πτηνών, τοποθετώντας τα δηλαδή μέσα σε μια μεγάλη κλούβα.

Η θηλυκιά πυρούλα είναι πολύ στοργικό πτηνό, μεγαλώνει με πολύ προσοχή τα μικρά της, χρειάζεται όμως να την τροφοδοτούμε με βλαστομένους σπόρους και αρκετά σκουλήκια. Όπως μου έχουν αναφέρει έλληνες και ξένοι εκτροφείς αυτού του είδους οι απόγονοι τους δεν είναι γόνιμοι.

ΦΛΩΡΟΣ Χ ΠΥΡΟΥΛΑ
CARDUELIS CHLORIS-EYROPEAN GREENFINCH X PYRRHULA PYRRHULA-BULLFINCHS

Εδώ αξίζει να σας αναφέρω μερικές διασταυρώσεις που έχω συναντήσει σε εκτροφείς και εκθέσεις στο εξωτερικό. Μια από αυτές είναι ο φλωροπύρουλας.

Είναι ένα μια πολύ δύσκολη διασταύρωση που απαιτεί χώρο, χρόνο και αρκετές γνώσεις από τον εκτροφέα που θα επιχειρήσει αυτό το εγχείρημα.

Θα πρεπει να βάλουμε το υποψήφιο ζευγάρι μας μέσα σε μια κλούβα μεγάλων διαστάσεων με αρκετές κρυψώνες (δέντρα, θάμνους κ.α).

Ακομα και όταν θα πάρουμε αυγά από το ζευγάρι μας πολλά από αυτά δεν θα εκκολαφθούν για άγνωστους λόγους. Μερικοί βέλγοι εκτροφείς υποστηρίζουν ότι υπάρχει μεταξύ του φλώρου και του πύρουλα ο παράγων της θνησιμότητας όπως μεταξύ των Λεύκων Καναριών. Ο χρόνος και ο κόπος που θα αφιερώσει κάποιος για να παράγει αυτά τα πτηνά σίγουρα θα ανταμειφθεί παίρνοντας μερικούς απογόνους από αυτήν την διασταύρωση. Η διατροφή τους χρειάζεται να περιέχει μεγαλύτερους σπόρους από τους κοινούς για τις καρδερίνες όπως ηλιόσπορο μαύρο, ηλιόσπορο λευκό, νεράγκαθο, βρώμη, αγριομαρουλόσπορο, σπόρους από πεύκο, σπόρους από έλατο, σπόρους από κυπαρίσσι, σπόρους από ψευδοακακία κ.α Τα μικρά τους χρειάζονται αρκετούς βλαστομένους σπόρους(φύτρο) καθώς και σκουλήκια. Διαθέτουν συχνά καφετί χρωματισμό, όμως έχουν αναφερθεί και πορφυρού χρώματος πτηνά. Συχνά φέρουν μαύρο σκούφο και οι φτερούγες τους έχουν οι μαυρόασπρο χρώμα η κιτρινόμαυρο. Ο θώρακας τους παρουσιάζει καφετί η κίτρινο χρώμα. Όπως έχω αναφέρει στην εισαγωγή αυτού του κείμενο κανένα υβρίδιο δεν είναι απόλυτος όμοιο με κάποιο άλλο.

ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ Χ ΣΤΑΥΡΟΜΥΤΗ
CARDUELIS CARDUELIS X LOXIA CURVIROSTRA COMMON CROSSBILL

Είναι ένα πολύ όμορφο και εντυπωσιακό πτηνό ο σταυρομύτης το μεγάλο μέγεθος του και τα χρώματα του αρσενικού αυτού του είδους είναι πολύ εντυπωσιακά. Διασταυρώνουμε συνήθως αρσενική καρδερίνα με θηλυκό Crossbill οι νεοσσοί που παράγονται έχουν μεγάλο μέγεθος και το εξωτερικό φαινότυπο της καρδερίνας. Φυσικά χρειάζεται μεγάλος χώρος με μικρά δέντρα και θάμνους ώστε να μπορέσει το ζευγάρι μας να νοιώσει ασφάλεια. Φυσικά οι φωλιές πρεπει να είναι καλά κρυμμένες ανάμεσα σε κλαδιά και πρασινάδες. Τα πτηνά αυτά είναι καλό να έχουν μεγαλώσει μαζί μακριά από το δικό τους είδος, η να είναι μαζί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλές φορές επιτυχίες έχουμε μετά τον πρώτο χρόνο που τα έχουμε βάλει μαζί σαν ζευγάρι.

Όπως και με την παραπάνω διασταύρωση έτσι και σε αυτή ο βαθμός δυσκολίας είναι πολύ μεγάλος. Χρειάζεται να διατηρούμε το ζευγάρι μας σε μεγάλο χώρο(κλούβα), το κλουβί πρέπει να έχει μικρά δέντρα η θάμνους έτσι ώστε να βρίσκουν καταφύγιο, κρυψώνες ανάμεσα στα φύλλα τους τα πτηνά. Κάπου πάνω σε ένα δέντρο είναι πολύ πιθανό να κατασκευάσουν την φωλιά τους. Τα υλικά κατασκευής της φωλιά θα πρέπει να είναι τρίχες από διάφορα ζώα, ίνες από κοκκοφοίνικα, βαμβάκι για την εσωτερική πλευρά κ.α Σαν ζευγάρι ζει αρκετά αρμονικά ο αρσενικός φλώρος βοήθα το θηλυκό στην ανατροφή των νεοσσών τους. Η διατροφή που πρέπει να ακολουθήσουμε είναι σχεδόν η ίδια με αυτή που δίδουμε στα φλώρια και στις πύρουλες. Χορηγούμε ηλιόσπορο μαύρο, ηλιόσπορο λευκό, νεράγκαθο, βρώμη, πλιγούρι- σιτάρι αγριομαρουλόσπορο, σπόρους από πεύκο, σπόρους από έλατο, σπόρους από κυπαρίσσι, σπόρους από ψευδοακακία κ.α.

Σε αυτά τα μεγαλόσωμα πτηνά αρέσουν τα μούρα, τα κόκκινα μικρά καθώς και διάφορα αγριόχορτα.